Zabić bobra

Reżyseria: Jan Jakub Kolski
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2012
Premiera: 2014.03.21
Barwny
Czas: 100 min.

Scenariusz: Jan Jakub Kolski
Zdjęcia: Michał Pakulski
Scenografia: Paulina Korwin-Kochanowska, Urszula Korwin-Kochanowska
Kostiumy: Małgorzata Zacharska, Danuta Kamińska
Muzyka: Dariusz Górniok
Dźwięk: Jacek Hamela
Montaż: Piotr Kolski
Charakteryzacja: Monika Mirowska
Kierownictwo produkcji: Marek Bączyk
Producent: Wiesław Łysakowski
Produkcja: Studio Filmowe Tramway
Koprodukcja: Kino Polska Tv, Lollipop Films
Współfinansowanie: Urząd Miasta Łodzi
Dystrybucja: Kino Świat (firma dystrybucyjna)

Obsada aktorska:
Eryk Lubos, Agnieszka Pawełkiewicz, Aleksandra Michael, Marek Kasprzyk, Mariusz Bonaszewski, Mateusz Król, Daniel Misiewicz, Maciej A. Maciejewski, Kamil Pardo, Tomasz Pietryga, Kamil Sońta

Opis:
Eryk uwalnia się od natrętnych nocnych koszmarów przygotowując się do tajemniczej "akcji". W spichlerzu i w warsztacie ustawia kilkadziesiąt tarczy z twarzami, pomiędzy którymi jest wiele fotografii Czarnowłosej. Robiąc wyłom w tamie po raz kolejny naprawionej przez bobry, Eryk zauważa w wodzie ruch. Reaguje odruchowo, jak zawodowiec. Wyszarpuje zza paska od spodni Walthera i strzela raz po raz w kierunku wody. Po raz pierwszy dowiadujemy się, że mężczyzna jest uzbrojony i posługuje się bronią z wielką wprawą. Postawiony wobec widma dekonspiracji, Eryk błaga przełożonych, żeby nie odwoływali akcji. Przysięga, że sytuacja nigdy się nie powtórzy. Dostaje szansę. Wraca Bezi. Wykorzystując słabość Eryka, uwodzi go. Kochają się gwałtownie i ekscesywnie. Wyglądają na ludzi odrzuconych przez świat, z powodu ich nadwrażliwości. Nadchodzi dzień próby. Eryk przeprowadza symulację akcji w spichlerzu i warsztacie. Wszystkie "ludzkie" tarcze "giną". Przy życiu zostaje jedynie ona, tajemnicza Czarnowłosa zakładniczka. Na sam koniec akcji, w spichlerzu nieoczekiwanie pojawia się Bezi. Eryk odruchowo strzela. Kula odłupuje drewno tuż przy twarzy dziewczyny. Eryk jest wściekły. Policzkuje przerażoną Bezi i każe jej się wynosić. Dzwoni stały rozmówca Eryka. Chce odwołać akcję. Eryk przypomina mu epizod z przeszłości. Okazuje się, że kiedyś uratował mu życie i teraz prosi o zatajenie przed "górą" wpadki z Bezi. Rozmówca zgadza się. Pyta, czy może liczyć na zawodowe zachowanie Eryka w sprawie dziewczyny. Eryk potwierdza. Wkrótce odnajduje Bezi na ognisku, wydziera ją z rąk adoratorów i zabiera do domu. Uświadamia sobie, że nie jest zdolny zabić dziewczyny. Wybucha romans. Bezi odkrywa ślad Czarnowłosej w życiu Eryka. Z retrospekcji dowiadujemy się, że dalszą częścią pogoni z psami było pojmanie uciekinierki - czarnowłosej obywatelki Dagestanu. Eryk - zesłany po kontuzji w Afganistanie do straży granicznej - zakochał się bez pamięci. W rewanżu Bezi opowiada swoją historię. Od dzieciństwa jest molestowana przez ojca, ludzie o tym wiedzą, ale nie reagują pod naciskiem jego gróźb. Eryk odwozi Bezi w pobliże domu i przystępuje do likwidacji wszystkich śladów swojej obecności w tej okolicy. Sam decyduje o wycofaniu się z akcji. W trakcie zdejmowania kamer, zauważa zmagania Bezi z bobrzą tamą. Okazuje się, że pobita przez ojca, próbuje tym sposobem wkupić się w łaski Eryka. Mężczyzna jest poruszony. Obiecuje jej, że polubi bobry. Rozkwita prawdziwa namiętność. Kochankowie zapominają o całym świecie. Pozwalają bobrom i... sobie żyć w niczym nie krępowanej swobodzie. Któregoś ranka Eryk jedzie w pobliże domu Bezi, wyciąga jej ojca na pole i brutalnie go zabija. Kiedy wraca do domu, odkrywa, że Bezi została porwana. Wkrótce odzywa się stały rozmówca (dłużnik Eryka). Informuje, że akcja została definitywnie odwołana, że nie będzie zmiany lokalizacji ani zmiany terminu. Z rozmowy wynika, że Eryk ulegając namiętności, a potem dokonując mordu na ojcu Bezi, skazał dagestańską zakładniczkę na śmierć. Eryk chwyta się ostatniej deski ratunku. Porywa wysokiego stopniem oficera wywiadu, przewozi go do piwnicy pod spichlerzem. Tam, w trakcie przesłuchania odkrywamy dwie różne wersje wydarzeń.

Nagrody:
2012 - Eryk Lubos - Karlovy Vary (MFF)-Nagroda za najlepszą rolę męską
2012 - Michał Pakulski - Bydgoszcz (od roku 2010; w latach 1993-99 Toruń; w latach 2000-09 Łódź) (Międzynarodowy Festiwal Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych "Plus Camerimage")-Nagroda Główna w Konkursie Filmów Polskich

ZOBACZ ZWIASTUN


Źródło: Filmpolski